in Uncategorized, zrozumienie

Tęsknota.

foto7Nic nie ma w sobie takiego smutku, jak ostatnie tchnienie lata. Ziemia jest wtedy zmęczona własnym szczęściem. To gorąco, za którym tęskniła podczas zimowych miesięcy, staje się nie do zniesienia. To dlatego ostatnie tchnienie lata ma w sobie ulgę, w której tkwi niemy żal za ciepłem, które wkrótce stanie się kolejną tęsknotą. Tak to jest w życiu, myślał, wpatrując się w krajobraz, w który wstępowała pierwsza jesienna mgła. Całe nasze życie jest niczym innym jak właśnie tęsknotą. Taką, która nigdy się na zaspokoi, bo zawsze jest coś, do czego się tęskni. Zawsze jest jakieś miejsce, które wydawać się będzie lepsze. Pisarz marzy o napisaniu powieści, a gdy ją pisze, już tęskni za krótką formą. Wsiadł do samochodu i powoli ruszył w stronę miasta. Tęsknił za rodziną. Gdy spojrzał w tylne lusterko, zatęsknił za tym krajobrazem.

Write a Comment

Comment

17 + nine =